We denken vaak dat we bij iemand blijven omdat we liefde voelen. Maar onder die liefde speelt iets diepers mee: we kiezen een partner waarvan we - bewust of onbewust - hopen dat die ons veiligheid zal geven. Dat maakt partnerkeuze veel minder romantisch en veel complexer dan het lijkt. Wat voor jou normaal voelt in relaties, heb je ooit geleerd. De manier waarop je ouders al of niet aanwezig waren vormt je referentiekader. Was er afstand, dan voelt afstand vertrouwd. Was er emotionele onbeschikbaarheid, dan herken je die later opnieuw. Zo kunnen oude patronen zich gemakkelijk herhalen in je relaties, niet omdat je dat wilt, maar omdat je systeem dat als bekend en dus veilig beschouwt.
Ons lichaam reageert sneller dan ons denken. Nog voor je begrijpt wat er gebeurt, schiet je in oud gedrag: je trekt je terug, je past je aan, je klampt je vast, je maakt jezelf kleiner of groter. Niet als bewuste keuze, maar als overlevingsstrategie die ooit nodig was.
Daarom kun je niet met je hoofd (het denken) beslissen hoe je in verbinding wilt reageren. Je zenuwstelsel en je limbisch systeem (het voelen) bepalen veel sneller dan je gedachten welke beweging je maakt. Je kunt nog zoveel inzicht hebben, je lichaam reageert op prikkels zoals het dat vroeger als kind geleerd heeft.
Precies daarom is deze avond niet alleen theoretisch. We gaan samen onderzoeken hoe jouw hechtingspatroon zich in het moment toont: in nabijheid, in afstand, in spanning, in verlangen. Je voelt waar je systeem opent- en waar het sluit. En je ervaart dat het anders kan. Dat veiligheid niet vastligt, maar opnieuw geleerd kan worden, van binnenuit, via ervaring. Dit is geen avond om alleen te begrijpen. Dit is een avond om te voelen hoe jouw systeem werkt in verbinding. Hoe veilig ben jij, werkelijk, wanneer iemand dichtbij komt?
Voor meer info: www.deviercirkels.be
Geplande cursus
