Pieter Ruysschaert

Al meer dan vijftien jaar begeleid ik jongeren en telkens opnieuw raken ze mij door hun veerkracht, hun verbeeldingskracht en hun vermogen om, ondanks alles, hun eigen weg te zoeken. In dat werk komt vaak dezelfde figuur naar voor, hun vader. Soms aanwezig, soms afwezig, maar meestal een figuur die zij amper kennen. Vanuit die ervaring groeide mijn focus op het werk met vaders én zonen, zowel individueel als samen, in duo.

Dit pad werd ook gevoed door mijn eigen zoektocht naar een vader die ik niet heb gekend. Niet na zijn ongeluk, maar ook niet voor zijn dood, toen ik amper 9 jaar was. Ik kan me niet herinneren dat er in mijn jeugd een man was die me begeleidde. Dat gemis toonde me overduidelijk dat een jongen simpelweg niet kan opgroeien zonder mannen in zijn leven.

Als dertiger startte mijn zoektocht naar wie ik echt ben. Een verdwaalde ziel die zichzelf kwijt was. In de jaren ’90 landde ik in een eerste mannengroep. Ook in contact met andere mannen begon ik mezelf te vinden. Sedertdien zijn mannen mijn energie bron, bij hen vind ik inspiratie, geborgenheid en broederschap, soms rauw, meestal warm.

In een samenleving die steeds opnieuw geconfronteerd wordt met toxische mannelijkheid en grensoverschrijdend gedrag, meen ik dat we mannelijkheid juist meer moeten omarmen en niet minder. Dan spreek ik over gezonde, stevige mannelijkheid geworteld in ons hart.

Op het Belgische Mannenfestival, dat jaarlijks eind augustus plaatsvindt, ontwikkelde ik het initiatietraject voor jongeren. Ik ben overtuigd dat overgangsrituelen in een leven absoluut noodzakelijk zijn. Dat jongens niet vanzelf man worden, maar daarin begeleid en geïnspireerd moeten worden door andere mannen.

Naast mijn begeleidingswerk was ik de voorbije 32 jaar ondernemer en richtte vijf middelgrote bedrijven op. Het gaf mij veel levenservaring.

www.Academy-of-Life.be