Het pad van de man
3daagse voor mannen
met Ton van der Kroon & Jan Roelofs
Lees meer

 

Qigong:
kracht, souplesse en ontspanning
Lees meer

#

De weg ligt niet in de hemel,
de weg ligt in het hart.

- de Boeddha

#

Witte Bison Geest Vrouw

Het verhaal van de Witte Bison Geest Vrouw is een Indiaanse mythe van de stam van de Oglala Sioux, verteld door de grote medicijnman Zwarte Eland. De mythe verhaalt hoe een goddelijke vrouw de eerste heilige medicijnpijp naar het Oglala-volk bracht. In deze overgangstijd nodigt ze ook ons uit om het heilige een plaats toe te kennen in het middelpunt van ons leven.

 

Er wordt verteld dat lang geleden twee verkenners op zoek gingen naar bisons. Toen zij op een hoge heuvel waren geklommen en vanaf de top naar het noorden keken, bespeurden zij iets dat vanuit de verte naderbij kwam; toen hetdichterbij was gekomen, schreeuwden ze tegen elkaar: 'Het is een vrouw!' En zo was het. Een van de verkenners, de dwaze, had slechte bedoelingen met de vrouw, en sprak deze ook uit. Maar de ander waarschuwde. 'Dat is een heilige vrouw, zet al je slechte voornemens van je af.'

Toen zij nog dichterbij was gekomen, zagen zij dat ze een wit lederen kleed droeg, erg lang haar had en jong en buitengewoon mooi was. Zij kende hun gedachten en sprak met een stem gelijk de zang van een vogel: 'je kent me niet, maar als je wilt doen wat je van plan bent, kom dan dichterbij.' De dwaze ging naar haar toe; maar precies op het moment dat hij zijn handen naar haar uitstrekte, werden zij beiden omhuld door een witte wolk. De mooie jonge vrouw kwam uit de wolk tevoorschijn, en toen de wolk wegdreef restte van de dwaze nog slechts een met wormen overdekt skelet.

Toen sprak de vrouw tot de wijze verkenner: 'Ga naar huis en vertel je volk dat ik kom en dat ze een grote tipi voor mij moeten bouwen in het midden van de nederzetting.' De verkenner, die erg bang was, ging snel heen en vertelde alles aan zijn volk. Zij deden wat hun gezegd was en wachtten rond de grote tipi op de komst van de heilige vrouw. Na enige tijd verscheen zij. Ze was erg mooi en terwijl ze de tipi binnenging, zong ze het volgende lied:

Met zichtbare adem loop ik.
Klanken zend ik als ik loop.
Op een heilige manier loop ik.
Zichtbare sporen laat ik na als ik loop.
Op een heilige manier loop ik.

Terwijl ze zong, kwam er een witte wolk uit haar mond, die een aangename geur verspreidde. Vervolgens gaf zij iets aan het opperhoofd, een pijp met op de ene kant een bisonkalfgekerft dat de aarde die ons voortbrengt en voedt, verbeeldde. Aan de andere kant waren twaalfadelaarsveren bevestigd, samengebonden met een onbreekbare grasspriet, zij verbeeldden de hemel en de twaalf manen. "Kijk er goed naar", sprak zij, "Hierdoor zal jullie volk zich vermenigvuldigen en voorspoed kennen. Zij zal slechts goeds voortbrengen. Alleen het goede zal zich om haar bekommeren, en het kwade zal haar niet eens zien." Daarop zong zij weer haar lied, en ging de tipi uit naar buiten; en terwijl de stam haar zag weglopen, veranderde zij plotseling in een snuivende weggalopperende witte bison, die spoedig uit het zicht was verdwenen.

Dit is hetgeen verteld wordt, en of het waar gebeurd is of niet, weet ik niet, maar wanneer je erover nadenkt, besef je dat het waar is.

 

Zwarte Eland, in Neihardt, Zwarte Eland Spreekt