Eric Dowsett

Voor iedereen die momenteel op aarde leeft zou verandering wel eens de grootste uitdaging kunnen zijn waarvoor hij/zij gesteld wordt. Hoe we met veranderingen kunnen omgaan die zich steeds sneller voordoen zal, meer dan ooit tevoren, bepalen hoe onze persoonlijke realiteit zich ontvouwt.
Velen van ons voelen zich niet bij machte om de manier waarop de toekomst zich ontvouwt te veranderen; we voelen ons het slachtoffer van milieuproblemen, politieke situaties of financiële zorgen. We kunnen niet langer onze toekomst en die van onze kinderen 'veilig' plannen. Het leven lijkt niet meer zo voorspelbaar als vroeger. Wat we ook denken dat er zou kunnen gebeuren – een buitenlande invasie, technologische waanzin, big brother en één wereldorde of massale verschuivingen in de fysieke aard van de planeet –, één ding is zeker: verandering is onvermijdelijk. Het is al altijd het enige geweest wat we met zekerheid weten. Vergankelijkheid is een belangrijk aspect van de leringen van de Boeddha; het is zeker dat in onze driedimensionele realiteit alles wat bestaat onderhevig is aan verandering en verval.

In het verleden deden zich natuurlijk ook veranderingen voor maar aan een veel trager tempo dan nu. Het leek makkelijker om ons aan te passen aan de seizoenen van het leven, op terreinen waar verandering oncomfortabel was, probeerden we vast te houden aan het verleden. Zelfs nu proberen we ons misschien te verzetten tegen verandering en het verleden opnieuw te creëren aan de hand van 'gelukkige' herinneringen. Oorlogen gaan over verandering; ofwel één groep die verandering probeert op te leggen aan een andere, of één groep die zich verzet tegen verandering. Onze sociale training moedigde ons aan onze toekomst te bouwen aan de hand van onze herinneringen – aan de hand van wat anders? Maar voor velen onder ons zijn die herinneringen verslavingen geworden die ons voorschrijven hoe onze toekomst zich zal ontvouwen. We zijn misschien inderdaad niet bij machte om de enorme veranderingen die op ons af lijken te komen, te beïnvloeden maar we kunnen ten minste onze reactie en respons op die veranderingen wijzigen.

Als we de oorzaak van de verhoogde snelheid van verandering en de mogelijke effecten op ons begrijpen, kunnen we ons losmaken uit fantasie en angstige projecties. Als we de rol begrijpen die wij spelen in dit avontuur dat zich op dit punt in onze evolutie op aarde ontvouwt, dan zijn we in staat om deze veranderingen positief te beïnvloeden en ons vlotter aan te passen.

Ik krijg het gevoel dat de warmte toeneemt zonder dat de druk afneemt. Dit heeft een heleboel duidelijke neveneffecten. Wellicht het meest fundamentele effect is grotere polarisatie. Een vergroting van de dualiteit; groter licht, grotere duisternis. Zelfs als verandering ons opgelegd lijkt te zijn, of we het leuk vinden of niet, dan hebben we toch nog een keuze – op zijn minst hebben we de mogelijkheid om te kiezen. We kunnen ons laten meedrijven met de veranderingen of ons ertegen verzetten. Kijk om je heen, naar je familie en vrienden, zie je waar er verzet is tegen verandering? De symptomen, op sociaal, fysiek, mentaal of emotioneel niveau, zijn duidelijk; ziekte, angst en kwaadheid, agressie en huiselijk geweld.

In mijn nauw contact met mensen die in de gezondheidszorg werken, hoor ik dat steeds meer cliënten met groter leed te kampen hebben. Iedereen lijkt op dit moment door 'heavy stuff' heen te moeten. Het lijkt erop dat al onze transgressies, de stukken van ons die verborgen waren voor het licht – onze diepste angsten – ons nu op zo'n manier gepresenteerd worden dat we ze niet langer kunnen ontkennen of vermijden. Hoe we met die 'stuff' omgaan zal ons een idee geven van hoe we in de toekomst zullen omgaan met veranderingen op een meer fundamenteel niveau.

Oorzaken van verandering

Om een beter begrip te krijgen van de aard van verandering is het goed om een groter beeld te krijgen. Het is een algemeen bekend feit dat het magnetisch veld op de achtergrond van de aarde nu minder dicht is dan het vele honderden jaren geweest is. Het menselijk ras heeft een rol gespeeld in deze gebeurtenis. Het omhakken van miljoenen bomen heeft de aarde beroofd van een van haar meest waardevolle eigenschappen, het vermogen om energiepatronen van de zon en de kosmos op te nemen, die te transformeren via de bomen en weer energie terug te geven aan de aarde zelf. Dit is beslist een belangrijke factor in de vermindering van het magnetisch veld. Het is ook aangetoond dat het afnemen van het magnetisch veld van de aarde voorafgaat aan een polaire verschuiving, waarbij de noordpool de zuidpool wordt – magnetisch, niet fysiek. Nog een fascinerend neveneffect van het afnemen van de sterkte van het magnetisch veld is de impact die dat heeft op het leven op de planeet. Lagere magnetische velden bieden de gelegenheid tot verandering door de snelle manifestatie van gedachte en gevoel. We ervaren allemaal het resultaat van onze gedachten en gevoelens. Tot voor heel kort echter duurde het erg lang vooraleer de resultaten van die gedachten en gevoelens zich feitelijk manifesteerden. De meesten van ons sturen voortdurend verzoeken uit via gebed of gewoonweg verlangen. We hebben ons verzoek nog maar net gedaan, of we doen er al een ander, en dan weer een ander. Vervolgens matigen of wijzigen we een eerder verzoek. We krijgen wat we gevraagd hebben, maar vaker wel dan niet komt het niet in het model of de kleur die we dachten nodig te hebben. Dus eindigen we in enorme verwarring, doordat we antwoorden krijgen op onze gebeden en verlangens op een moment dat we al niet meer de duidelijke noodzaak ervaren van wat we gevraagd hadden. Een analogie zou zijn een vliegtuig dat boven een luchthaven rondcirkelt in afwachting van de landing, terwijl de verkeersleiders aan geheugenverlies leiden. "Wie heeft dit vliegtuig naar hier laten komen? Waar komt het vandaan? Waar gaat het heen?" En toch blijven de vliegtuigen landen.

Zo gaat het ook met ons. De resultaten van ons basisvermogen om onze realiteit te manifesteren, worden pas na een zekere tijd zichtbaar, deels door onze steeds veranderende 'geest' en deels door de dichte aard van de driedimensionele realiteit. Het magnetisch veld op de achtergrond van deze planeet is een belangrijk deel van de realiteit die we ervaren. Ons persoonlijke energieveld controleert onze 'uitwendige' omgeving de hele tijd en past zich daar voortdurend aan aan. Affirmaties zijn daarvan een goed voorbeeld. Of ze nu 'positief' of 'negatief' van aard zijn, hoe meer we een gedachte of verlangen manifesteren, hoe waarschijnlijker het is dat die gedachte of dat verlangen zich zal manifesteren. Voor velen zijn die affirmaties niet bewust. Meestal hebben we een hele reeks affirmaties die voortdurend actief zijn op de achtergrond van ons bewustzijn. Dit leidt natuurlijk tot het voortduren van bepaalde cycli van gebeurtenissen die zich telkens opnieuw herhalen. Als we dit zouden kunnen zien, dan zouden we meer en meer in staat zijn om de affirmatiepatronen te veranderen waar nodig. In plaats daarvan blijven we voor een groot deel in slaap (8 cycli per seconde; de frequentie van de aarde) en zijn we ware slachtoffers van onze eigen onbewuste verlangens en agenda's.

In zekere zin 'licht' het magnetisch veld op, zoals een wolk die opentrekt en meer licht laat doorschijnen, gemakkelijker en sneller. Dit maakt een snellere reactie op onze gedachten en gevoelens mogelijk, het tijdsverschil tussen gedachte en manifestatie wordt kleiner. Wat daarbij wel een belangrijk probleem lijkt te zijn, is dat er, blijkbaar allemaal in een keer, nog een hele nalevering van 'stuff' vrijgegeven is. We strijken nu in zeven haasten de beloning op, het resultaat van de vele jaren dat we, al dan niet onbewust, verlangens geprojecteerd hebben. Dit heeft een heel positieve kant omdat, vooraleer we met een schone lei verder kunnen, ons verleden in evenwicht gebracht dient te worden. We moeten ons verleden achterlaten om ruimte te maken voor onze toekomst. Naarmate onze gedachten en gevoelens zich sneller manifesteren, met een kleiner wordende tijdsspanne, worden we ons bewuster van de kracht van onze gedachten, van de energie van gevoelens en van het belang van deze aspecten in het creëren van onze realiteit. Waar er een aanzienlijk tijdsverschil bestond tussen gedachte en manifestatie, zijn we wellicht al lang vergeten dat we een bestelling geplaatst hadden, zodat tegen de tijd dat we ze voorgeschoteld krijgen we ons niet meer herinneren welke rol we gespeeld hebben in de manifestatie van die gedachte of dat gevoel. Naarmate het tijdsverschil afneemt, wordt het heel duidelijk dat alles wat ons dagelijks aangeboden wordt, alles, niet alleen het hoofdgerecht of het dessert, het directe resultaat is van onze eigen gedachten en gevoelens.

Dit zal voor velen moeilijk te accepteren zijn omdat er zich nog heel veel 'naleveringen' van vroegere bestellingen manifesteren, die het geheel in steeds grotere verwarring brengen. Dit op zijn beurt drijft de persoon steeds dieper in een toestand van slachtofferbewustzijn. Gelukkig neemt, hand in hand met het lichter worden van het magnetisch veld dat verantwoordelijk is voor de snelle manifestatie van onze gedachten en gevoelens, de basisfrequentie van de planeet zelf toe. Naarmate we ons aanpassen aan en resoneren met deze nieuwe frequentie, komen we uit de ontspannen slaaptoestand in een wakkere toestand. Hoe meer we ontwaken, hoe gemakkelijker het wordt om verandering te accepteren – hoe minder fysieke, mentale of emotionele stress we zullen ervaren.

Met verandering op persoonlijk vlak omgaan

Meditatie is een krachtig instrument om de geest te kalmeren, de zintuigen tot rust te brengen en bewust te zijn van de energiebeweging die je beïnvloedt. Elke dag een korte tijd in deze vredige toestand doorbrengen kan je alleen maar gemakkelijker door veranderingen heen helpen. Er zijn natuurlijk nog andere manieren om om te gaan met wat er rondom ons gebeurt. De veranderingen in magnetisch veld en basisfrequentie verschaffen de perfecte omgeving om een verschuiving in bewustzijn te vergemakkelijken. Waar het dan echt om gaat is wat we doen met die fundamentele verschuivingen die ons helpen onze realiteit te creëren en ondersteunen.

Stel je je lichaam voor als een grote verzameling cellen, elk met een minuscule elektrische lading, maar op dit moment zonder specifiek doel. In dat geval zou je geen fysiek lichaam hebben, alle cellen blijven 'ongedifferentieerd'. Dit betekent dat alle cellen hetzelfde zijn en dat ze allemaal beschikbaar zijn voor welke taak je hen ook geeft. Via ons DNA en RNA beginnen we de cellen signalen te sturen, we sturen boodschappen uit naar sommige van die ongedifferentieerde cellen. Stel je voor dat die boodschappen gelijkaardig zijn aan radiogolven, met elk een specifieke frequentie. Elke cel die, om het zo te zeggen, de boodschap ontvangt, neemt de frequentie van het signaal over. Dat betekent dat de cel niet langer vrij is maar een heel specifieke taak heeft. Die taak kan beenmerg zijn, of zenuwuiteinde, bloedcel, hartweefsel, of wat dan ook. Het DNA gaat verder met zijn taak en stuurt verder informatie door naar beschikbare cellen, die de verantwoordelijkheid op zich nemen om verschillende delen van het geheel te vormen en in stand te houden tot je een fysiek lichaam hebt. Het proces gaat verder, zonder dat jij er je bewust van bent, en je lichaam groeit om het leven te ervaren.

Waar ziekte verschijnt, op welk niveau ze zich ook manifesteert, zouden we kunnen zeggen dat er ergens op een bepaalde plaats een defect in de communicatie zit. Een signaal is om een of andere reden in de war geraakt en in plaats van een gezonde cel te produceren, creëert het, bijvoorbeeld, een kankercel. Als we het defect in de communicatie in een vroeg stadium zouden kunnen herkennen, dan zou het goed mogelijk zijn dat we een herstelteam konden sturen en de fout herstellen. Jammer genoeg hebben we die gevoeligheid verloren en erkennen we alleen dat een probleem bestaat als het fysiek zichtbaar is en, natuurlijk, veel moeilijker op te lossen – we sliepen (8 cycli per seconde!). Dit is ook de manier waarop we met verandering omgaan. We hebben het contact met onze ware natuur verloren en proberen ons op een puur fysiek niveau met verandering uiteen te zetten. De westerse maatschappij is een klassiek voorbeeld met zijn wetgeving, die een pleister op de wonde van onbehagen legt. Voer meer wetten in om meer controle te creëren. Onze realiteit was een 'lapmiddel' maatschappij aan het worden. Dit is slechts een weerspiegeling van een enorme, collectieve 'nalevering' van gedachten en emoties die allemaal over elkaar heen tuimelden om steeds meer verwarring te creëren. Het leek erop dat de enige manier waarop we collectief in staat zouden zijn om met die verwarring om te gaan, het creëren van wetten was om de orde te proberen te herstellen. Zelfs onze medici, die het contact met het vrouwelijke aspect van healing kwijtgeraakt zijn, beperken zich meestal tot pleisters op de wonde. Alleen al het proces om arts te worden en in de 21ste eeuw te overleven kan het meest open hart uitputten. De 'pleister'therapie komt tegemoet aan de vraag van de patiënt die, in tegenstelling tot de betekenis van het Engelse woord patient (geduldig), helemaal het tegenovergestelde is en een snelle oplossing vraagt die uiteindelijk, volgens mij, meer kwaad dan goed doet.

We zijn een maatschappij van snelle lapmiddelen geworden als gevolg van de verwarring van het niet in contact zijn met onze ware natuur. Nu de winden van verandering over ons allen heen zwiepen, worden velen wakker en realiseren ze zich de noodzaak om meer verantwoordelijkheid te aanvaarden voor hun persoonlijke gezondheid en zien ze in dat snelle lapmiddelen niet het antwoord zijn. Maar zelfs met het toenemend aantal alternatieve gezondheidstherapeuten is het moeilijk de gewoonte van het snelle lapmiddel dooreen te schudden. Dit is één voorbeeld van de verslavende aard van onze realiteit en de moeilijkheid die we ondervinden als we onszelf van deze oude patronen proberen te bevrijden. Zoals eerder vermeld worden we nu echter enorm gesteund door de veranderingen van de aarde.

Onze persoonlijke gewoontes en verslavingen zitten zo diep ingeworteld dat we er meestal niet eens bewust van zijn en niets lijkt te helpen tot op een dag onze frank valt. Vaak lijkt het erop dat we tot een inzicht komen bijna zonder enige hulp van onszelf of anderen. Ik ken 'cliënten' die van de ene therapeut naar de andere lopen en voortdurend via een therapeut het antwoord op hun vragen trachten te vinden. Uiteindelijk slaagt, na 30 therapeuten, de 31ste erin het probleem 'op te lossen'. Heeft nummer 31 magische krachten, is hij getalenteerd, een groot genezer, of was de tijd rijp voor de patiënt? Ik zie dit voortdurend gebeuren, zowel in mijn eigen leven als in dat van cliënten en vrienden. Mijn verslaving aan tabak kon ik maar niet opgeven, hoezeer ik het ook probeerde – tot ik op een dag, op magische wijze, moeiteloos door een metamorfose leek te gaan en sindsdien heb ik nooit meer gerookt. Geen neveneffecten, geen andere symptomen. Hetzelfde met koffie, suiker, alcohol, enz. Elk op zijn eigen tijd. Als ik mijzelf in een nieuwe bewustzijnstoestand zou proberen te forceren, dan zou ik een leugen leven, een heel stresserende leugen, en mijzelf meer kwaad dan goed doen. Het maakt niet uit hoeveel keren mijn vrienden mij wijzen op gedragspatronen die mij zelf hinderen, zolang ik ze zelf nog niet via toewijding aan groei door zelfbewustzijn opmerk, blijven de patronen zichzelf voordoen. Als de tijd rijp is, valt mijn frank en zie ik ze, en dan kan ik veranderen.

Als we in schuldgevoel en kwaadheid, verwijt en oordeel leven, dan is dat omdat dat onze lessen zijn. We zullen dat schuldgevoel en die kwaadheid, dat verwijt en dat oordeel ervaren dat op ons neerkomt telkens als we het op anderen projecteren. Als we vaak een staat van vrede en onvoorwaardelijke liefde uitstralen, zullen we daar eveneens de resultaten van ervaren. De krachten die onze realiteit in stand houden hakken voortdurend stukjes af van dat wat wij voor echt en constant aannemen: orde is een illusie – reken liever op chaos. Hoe meer we verandering accepteren, hoe gemakkelijker die veranderingen worden. Vele lagen op elkaar dienen laag na laag bekeken en aangepakt te worden. Zoals vroeger vermeld, zullen zij die heel reactief zijn het moeilijker vinden om verandering te accepteren dan anderen die vredig en rustig zijn. Dit is niet beter of slechter, het is gewoonweg. Naarmate we onszelf en anderen kunnen accepteren, komen we uit het oordelen, uit de dualiteit of polarisatie van tegengestelden en zien we het leven in een heel ander licht.

Naarmate we onszelf en anderen accepteren laten we, gewoon door te zijn, anderen toe zichzelf te accepteren. Dit heeft een domino-effect op de realiteit dat zich volgens mij duidelijker aan het manifesteren is in onze maatschappij. De meest 'onwaarschijnlijke' mensen worden snel wakker. Wanneer we ontwaken uit jaren waar verwarring gewoonte was, hebben we een ondersteunende omgeving nodig. Wanneer we deze 'nieuwe' realiteit waarin nu we ondergedompeld zijn, proberen uit te drukken, hebben we de hulp van alle mensen rondom ons nodig. Als we geconfronteerd worden met angst of als we belachelijk gemaakt worden, dan is het waarschijnlijk dat we terug het oude paradigma, de veiligheid van de kelder, induiken. We moeten geduld hebben met onszelf en alle anderen in deze tijden van veranderende waarden, terwijl we ontwaken voor de lessen die we op persoonlijk vlak te leren hebben. Het 'slechte' evenals het 'goede' accepteren zal het pad van onze toekomst helpen effenen. Ons vastklampen aan een concept van wie we zijn, zal tot voortdurende 'reactie' leiden op situaties die zichzelf blijven voordoen. Dit kan tot gevolg hebben dat we situaties opblazen, zodat het steeds moeilijker lijkt ermee om te gaan, tot op een dag het inzicht komt, en opluchting en dankbaarheid je hele wezen vullen.

Zoek hulp bij je medereizigers maar geef je kracht aan niemand. Ondersteun je broers en zussen maar tracht ze niet afhankelijk te maken. Wees vriendelijk voor jezelf en weet dat je een perfect wezen bent dat een perfecte realiteit manifesteert in een perfecte tijd. En, vooral, "Don't worry – be happy" en vergeet niet te ademen; ademen is goed.

Eric Dowsett
met vriendelijke toelating overgenomen van zijn website www.clearhomeclearheart.com