Koemelk was door de natuur bedoeld als voedsel voor een babykoe. De voedingsbehoeften van een koe verschillen heel erg van die van een mens. Het vet, de cholesterol en het eiwit die in koemelk zitten hebben extreem negatieve effecten op de gezondheid van mensen. Ik noem enkele feiten die wetenschappers recent ontdekt hebben tijdens studies van de effecten van koemelk op mensen. Zuivelproducten, zoals melk, kaas en yoghurt, veroorzaken op verschillende manieren ziekte bij mensen.
Volle melkproducten zijn rijk aan vet en cholesterol en bevatten geen vezels. Vet en cholesterol dragen bij tot hartziekte, bepaalde vormen van kanker, en diabetes bij volwassenen.
Uit studies blijkt dat alle soorten melk - zowel volle, halfvolle als magere - eiwitten bevatten die bij gevoelige personen een immuunreactie teweegbrengen en het ontstaan van allergieën, bindweefselproblemen en gewrichtspijn in de hand werken.
De suiker in melk, lactose genoemd, is voor veel mensen onverteerbaar. Bij wie lactose-intolerant is leidt consumptie van lactose tot uiteenlopende symptomen en allergiereacties.
Het hoge eiwitgehalte in melk maakt dat het lichaam calcium en fosfor aan de beenderen onttrekt en op die manier bijdraagt tot osteoporose.
Uit onderzoek blijkt dat de nummer één oorzaak van voedselallergieën het eiwit in koemelk is. Wetenschappers hebben ontdekt dat koemelk de oorzaak kan zijn van astma, bedplassen, chronische loopneus, oorinfecties, en eczeem.
Die eiwitten hebben ook een invloed op ons energieniveau. Wetenschappers hebben geconstateerd dat melkeiwitten de belangrijkste oorzaak zijn van bloedarmoede bij kleine kinderen, wat zich uit in chronische vermoeidheid en lethargie. De eiwitten in koemelk belemmeren de opname van ijzer in de dunne darm, en beroven zo het lichaam van wat het nodig heeft om hemoglobine te produceren. Hemoglobine transporteert zuurstof in het bloed, wat de basis is voor alle energie in het lichaam. Wanneer de ijzeropname laag is, is het hemoglobinegehalte ook laag, en ook het zuurstofpeil dat voor energie zorgt is laag.
Zuivel en diabetes bij kinderen
Een ophefmakende studie gepubliceerd in The New England Journal of Medicine (Juli 1992) toonde aan dat het ontstaan van jeugd- of kinderdiabetes kan bevorderen bij gevoelige kinderen. Onderzoekers ontdekten dat kinderen antilichamen produceerden in reactie op de eiwitten in koemelk, in het bijzonder de albumine peptide. De koemelkeiwitten hechtten zich aan de oppervlakte van de pancreas, het orgaan dat insuline produceert. Insuline is het hormoon dat door het lichaam gebruikt wordt om suiker beschikbaar te maken voor de cellen. Zonder insuline sterven de cellen. Toen de antilichamen de eiwitten aanvielen, vernietigden ze naar alle waarschijnlijkheid ook de insuline-producerende beta-cellen van de pancreas. Dit vernietigde natuurlijk het vermogen van de pancreas om insuline te produceren.
Wetenschappers wisten al jaren dat kinderdiabetes veroorzaakt werd door een immuunreactie die de insuline-producerende cellen vernietigde. Studies op dieren hebben uitgewezen dat koemelk die auto-immuunreactie in gang kan zetten en diabetes kan veroorzaken. Bovendien hebben onderzoekers ontdekt dat diabetes verschijnt bij rijke volkeren die grote hoeveelheden zuivel consumeren. Aan de andere kant komt diabetes zelden voor bij volkeren die geen koemelk gebruiken, zoals in Azië en Africa. Wetenschappers hebben ook ontdekt dat zuigelingen uitsluitend met borstvoeding voeding niet alleen de consumptie van melkproducten uitstelt maar ook het risico op kinderdiabetes vermindert.
Andere studies toonden aan dat er een verband bestaat tussen zuivelproducten en een stijging van inflammatoire (ontstekings-) artritis, die veel meer voorkomt in de Westerse landen waar zuivel geconsummeerd wordt, zoals de V.S., Canada, Europa, Australië en Nieuw-Zeeland. Een van de belangrijkste oorzaken van artritis is een immuunreactie veroorzaakt door de aanwezigheid van dierlijke eiwitten in het bloed, met name eiwitten van zuivelproducten. Wanneer dierlijke eiwitten in het bloed van gevoelige mensen terechtkomen, produceert het immuunsysteem antilichamen die de taak hebben deze eiwitten aan te vallen en te vernietigen. Deze eiwitten smelten samen met de antilichamen om bestanddelen te vormen die 'immuuncomplexen' genoemd worden. De immuuncomplexen vatten post in de gewrichten en gedragen zich als irriterende stoffen, net zoals een houtsplinter je weefsels zou irriteren als die in een of meer van je gewrichten zou geplaatst worden.
Het antwoord op veel van deze problemen is heel eenvoudig de dierlijke eiwitten, in het bijzonder die uit zuivelproducten, te schrappen.
Tom Monte